Wszyscy lubimy wspominaĂŚ. CzĂŞsto wracamy do zdarzeĂą przyjemnych. A do szkolnych, tych magicznych, najczĂŞÂściej.

W Lipcu byÂły dwa budynki szkolne. Od piÂątej do ósmej klasy chodziliÂśmy do samego skraju wsi. WiosnÂą i latem, lekcje przyrody, byÂły organizowane na Âłonie natury. MoÂżliwoœÌ oglÂądania roÂślin, kwiatów polnych, ptaków zawsze bĂŞdzie ciekawsze niÂż przebywanie w murach szkolnych.

Wycieczki byÂły organizowane w stronĂŞ lasu oraz miejscowoÂści Porzecze.

Porzecze (niem. Lodehnen) – wieÂś wzmiankowana w dokumentach z roku 1329, jako wieÂś pruska na 15 wÂłókach, pod nazwÂą Ladeyne. My mówiliÂśmy „Ludajny”. W roku 1782 we wsi odnotowano 9 domów (dymów), natomiast w1858 w 7 gospodarstwach domowych byÂło 106 mieszkaĂąców. W latach 1937–39 byÂło 126 mieszkaĂąców. Obecnie pozbawiona mieszkaĂąców, znajduje siĂŞ tam kopalnia kruszywa naturalnego.